Socratos Sign in

mittere

mittere is a Latin form of mitto, meaning “send; throw; let go”. It is the present active infinitive.

Found 275 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.47.4: … multa iam Ariovistus longinqua consuetudine utebatur, et quod in eo peccandi Germanis causa non esset, ad eum mittere, et una M. Metium, qui hospitio Ariovisti utebatur.

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.28: … sústuli. Praéterea ad Troiám cum misi ob défendendam Graéciam, Scíbam me in mortíferum bellum, nón in epulas míttere.

Martial, Epigrammata 7.46.6: Mittere: pauperibus munera dato.

All forms of mitto (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.