mitte
mitte is a Latin form of mitto, meaning “send; throw; let go”. It is the 2nd person singular present active imperative.
Found 105 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to his Friends 2.12.3: … essem quidem tam diu in desiderio rerum mihi carissimarum. sed, ut spero, propediem te videbo; tu mihi obviam mitte epistulas te dignas.
Seneca the Younger, De Beneficiis 7.14.5: … occidere patiatur ; hic benignissimus, qui, te cum viderit concursantem et sollicitum atque anxium, dicat : " Mitte hanc de pectore curam ; desine tibi molestus instare. Omnia a te habeo; iniuriam mihi facis, si me quicquam d …
Plautus, Casina 2.3.231b: Mítte me.
All forms of mitto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.