miserere
miserere is a Latin form of misereor, meaning “pity, feel pity for (+gen.)”. It is the 2nd person singular present deponent imperative.
Found 79 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.21: Perge, aúde, nate! inlácrima patris péstibus, Miserére: gentes nóstras flebunt míserias. Heu, vírginalem me óre ploratum édere, Quem vídit nemo ulli íngemescentém m …
Cicero, Letters to his Friends 6.7.1: quod tibi non tam celeriter liber est redditus, ignosce timori nostro et miserere temporis. filius, ut audio, pertimuit, neque iniuria, si liber exisset (quoniam non tam interest quo animo sc …
Vergil, Aeneid 11.365: nil moror, en supplex venio. Miserere tuorum,
All forms of misereor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.