miretur
miretur is a Latin form of miror, meaning “wonder at, admire”. It is the 3rd person singular present passive subjunctive.
Found 45 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro P. Sulla 70: … idinum, quis perversam atque impiam religionem recordatur qui illum aut nefarie cogitasse aut stulte sperasse miretur? quis de C. Cethego atque eius in Hispaniam profectione ac de volnere Q. Metelli Pii cogitat cui non ad illiu …
Martial, Epigrammata 7.45.8: Miretur Pyladen suum vetustas,
All forms of miror (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.