Socratos Sign in

miratur

miratur is a Latin form of miror, meaning “wonder at, admire”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 119 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro P. Sulla 70: … am consuetudine et studio in omni flagitio, stupro, caede versatum? quis eum contra patriam pugnantem perisse miratur quem semper omnes ad civile latrocinium natum putaverunt? quis Lentuli societates cum indicibus, quis insania …

Vergil, Aeneid 1.421: Miratur molem Aeneas, magalia quondam,

All forms of miror (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.