Socratos Sign in

miramur

miramur is a Latin form of miror, meaning “wonder at, admire”. It is the 1st person plural present passive indicative.

Found 45 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 131: … da quibus utimur lucemque qua fruimur spiritumque quem ducimus ab eo nobis dari atque impertiri videmus, quid miramur, iudices, L. Lucium Sullam, cum solus rem publicam regeret orbemque terrarum gubernaret imperique maiestatem …

Horace, Epistulae 1.12.12: Miramur, si Democriti pecus edit agellos

All forms of miror (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.