mirabiliter
mirabiliter is a Latin form of mirabilis, meaning “wonderful, marvelous, extraordinary”. It is the adjective.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.41: … imus, omnium rerum, quas expetimus, summum et ultimum nec ulla in re peccare posset. nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest. progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius qu …
All forms of mirabilis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.