minatur
minatur is a Latin form of minor, meaning “threaten (+dat. of the person); (adj., comp. of parvus) smaller, less; younger”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 87 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 117: … sociorum consilia adversariis enuntiavit, deinde societatem cum ipsis adversariis coiit, terret etiam nos ac minatur tribus praediis, hoc est praemiis sceleris, ornatus. in eius modi vita, iudices, in his tot tantisque flagiti …
Plautus, Casina 3.5.676: Numquíd mihi minátur?
All forms of minor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.