mi
mi is a Latin form of ego, meaning “I, me”. It is the dative singular masculine pronoun.
It can also be a form of meus, “my, mine”.
Found 1,058 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.46: … rantur amplius DC. Ex Afranianis interficiuntur T. Caecilius, primi pili centurio, et praeter eum centuriones mi, milites amplius CC.
Cicero, De Republica fr.6: Si fas endo plagas caelestum ascendere cuiquam est, Mi soli caeli maxima porta patet, Est vero, Africane; nam et Herculi eadem ista porta patuit.
Plautus, Asinaria 5.1.830: Numquídnam tibi moléstumst, gnate mí, si haec nunc mecum áccubat?
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.