metuis

metuis is a Latin form of metuo, meaning “fear, be afraid (of)”. It is the 2nd person singular present active indicative.

Found 62 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 145: … uae sunt tibi inimicitiae cum eo cuius ante praedia possedisti quam ipsum cognosti? si metus, ab eone aliquid metuis quem vides ipsum ab se tam atrocem iniuriam propulsare non posse? sin, quod bona quae Rosci fuerunt tua facta …

Seneca the Younger, Oedipus 795: Metuis parentem, quae tuum reditum expetens

Plautus, Bacchides 5.2.1196d: Quid métuis?

All forms of metuo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.