merita
merita is a Latin form of mereo, meaning “deserve, earn”. It is the perfect passive participle accusative plural neuter.
Found 133 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.54.2: … aut inferre iniuriam videretur aut dare timoris aliquam suspicionem. Discedentibus his breviter sua in Aeduos merita exposuit,
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 8.5.10: Cleo, sicut praeparatum erat, sermonem cum admiratione laudum eius instituit. Merita dein de percensuit: quibus uno modo referri gratiam posse, si, quem intellegerent deum esse, confiterentur exigua turis inpensa tanta beneficia pensaturi.
All forms of mereo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.