mentitur
mentitur is a Latin form of mentior, meaning “lie, speak falsely; pretend, imitate”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 39 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 12.21.4: Oviae C. Lolli curanda sunt HS c. negat Eros posse sine me, credo, quod accipienda aliqua sit et danda aestimatio. vellem tibi dixisset. si enim res est ut mihi scripsit parata nec in eo ipso mentitur, per te confici potuit. id cognoscas et conficias velim.
Martial, Epigrammata 1.90.8: Mentiturque virum prodigiosa Venus.
All forms of mentior (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.