mentiris
mentiris is a Latin form of mentior, meaning “lie, speak falsely; pretend, imitate”. It is the 2nd person singular present passive indicative.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.30: … efinis tu mihi, non tollis dolorem, cum dicis asperum, contra naturam, vix quod ferri tolerarique possit; nec mentiris; sed re succumbere non oportebat verbis gloriantem. dum nihil bonum nisi quod honestum, nihil malum nisi quod …
Martial, Epigrammata 3.43.1: Mentiris iuvenem tinctis, Laetine, capillis,
All forms of mentior (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.