mecum

mecum is a Latin form of ego, meaning “I, me”. It is the ablative singular masculine pronoun or ablative singular feminine pronoun.

Found 980 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 1.1.15: … m mihi videtur haec multitudo, quae ad audiendum convenit, cognoscere ex me causam voluisse, sed ea quae scit mecum recognoscere. quae cum ita sint, iste homo amens ac perditus alia mecum ratione pugnat. non id agit ut alicui …

Vergil, Eclogues 2.31: Mecum una in silvis imitabere Pana canendo.

Plautus, Bacchides 5.2.1175: I hac mécum intro atque ibi, sí quid vis,filiúm concastigáto.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.