maxuma

maxuma is a Latin form of magnus, meaning “great, large; important”. It is the nominative singular feminine adjective or ablative singular feminine adjective or accusative plural neuter adjective.

Found 37 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.20: … quasi corpus negavit esse ullum, numerum dixit esse, cuius vis, ut iam ante Pythagorae visum erat, in natura maxuma esset. eius doctor Plato triplicem finxit animum, cuius principatum, id est rationem, in capite sicut in arce …

Cicero, Timaeus 52: Ac de oculorum quidem causis, ut haberent eam vim, quam nunc habent, satis ferme esse dictum puto. Maxuma autem eorum utilitas donata hominum generi deorum munere deinceps explicetur. Rerum enim optumarum cognitione …

Plautus, Amphitruo 5.1.1063: ubi quísque institerat, cóncidit crepitu. íbi nescio quis máxuma

All forms of magnus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.