maximo
maximo is a Latin form of magnus, meaning “great, large; important”.
It can also be a form of multus, “much, many”.
It can also be a form of maximus, “greatest, largest”. It is the ablative singular masculine noun or ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective.
Found 355 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.23.1: … omnino biduum supererat, cum exercitui frumentum metiri oporteret, et quod a Bibracte, oppido Haeduorum longe maximo et copiosissimo, non amplius milibus passuum XVIII aberat, rei frumentariae prospiciendum existimavit; itaque …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 9.11.1: DE MAXIMO VALERIO, qui Corvinus appellatus est ob auxilium propugnationemque corvi alitis, haut quisquam est nobilium scriptorum qui secus dixerit.
All forms of magnus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.