Socratos Sign in

maxime

maxime is a Latin form of magnus, meaning “great, large; important”. It is the superlative adverb or vocative singular masculine adjective.

Found 2,733 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.3.4: itemque Dumnorigi Haeduo, fratri Diviciaci, qui eo tempore principatum in civitate obtinebat ac maxime plebi acceptus erat, ut idem conaretur persuadet eique filiam suam in matrimonium dat.

Cicero, Letters to Brutus 1.2a.2: … deris; de me possum idem quod Plautinus pater in Trinummo: míhi quidem aetas ácta ferme est; túa istuc refert máxime.

Plautus, Menaechmi 4.2.571: Vt hóc utimúr maximé more móro

All forms of magnus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.