maior

maior is a Latin form of magnus, meaning “great, large; important”. It is the nominative singular feminine comparative adjective or nominative singular masculine comparative adjective.

Found 929 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.31.15: Caesarem vel auctoritate sua atque exercitus vel recenti victoria vel nomine populi Romani deterrere posse ne maior multitudo Germanorum Rhenum traducatur, Galliamque omnem ab Ariovisti iniuria posse defendere.

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.77: … es gravissimae contumeliae, ut facile appareat Atrei filios esse, eius qui meditatur poenam in fratrem novam: Maiór mihi moles, máius miscendúmst malum, Qui illíus acerbum cór contundam et cómprimam . quo igitur haec erumpit …

Cicero, De Officiis 1.147: … runt, adhibere doctos homines vel etiam usu peritos et, quid iis de quoque officii genere placeat, exquirere. Maior enim pars eo fere deferri solet, quo a natura ipsa deducitur. In quibus videndum est, non modo quid quisque l …

All forms of magnus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.