magnum
magnum is a Latin form of magnus, meaning “great, large; important”. It is the accusative singular masculine adjective or accusative singular neuter adjective or nominative singular neuter adjective or accusative singular masculine noun.
Found 966 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.4.2: Die constituta causae dictionis Orgetorix ad iudicium omnem suam familiam, ad hominum milia decem, undique coegit, et omnes clientes obaeratosque suos, quorum magnum numerum habebat, eodem conduxit; per eos ne causam diceret se eripuit.
Plautus, Amphitruo 2.2.721: verum tu malum mágnum habebis, si hic suom officium facit:
All forms of magnus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.