lumine

lumine is a Latin form of lumen, meaning “light; eye”. It is the ablative singular neuter noun.

Found 246 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 1.23: … idque et tum factum esse et certis temporibus esse semper futurum, cum sol ita locatus fuisset, ut lunam suo lumine non posset attingere. Ain tandem? inquit Tubero; docere hoc poterat ille homines paene agrestes et apud imper …

Cicero, De Officiis 1.51: … positum in una re transferri in permultas potest: Homó, qui erranti cómiter monstrát viam, Quasi lúmen de suo lúmine accendát, facit. Nihiló minus ipsi lúcet, cum illi accénderit. Una ex re satis praecipit, ut, quicquid sine d …

Ovid, Heroides 16.8: Lumine qui semper proditur ipse suo?

All forms of lumen (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.