loquitur

loquitur is a Latin form of loquor, meaning “speak”. It is the 3rd person singular present deponent indicative.

Found 218 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.7.6: Augebatur auxiliorum cotidie spes. Loquitur in concilio palam, quoniam Germani appropinquare dicantur, sese suas exercitusque fortunas in dubium non devocaturum et postero die prima luce castra moturum. Celeriter haec ad hostes deferuntur,

Caesar, De Bello Civili 1.1: … ctoritati obtemperaturum: habere se quoque ad Caesaris gratiam atque amicitiam receptum. In eandem sententiam loquitur Scipio: Pompeio esse in animo reipublicae non deesse, si senatus sequatur; si cunctetur atque agat lenius, ne …

Plautus, Captivi 1.2.133: Quis hic lóquitur?

All forms of loquor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.