locata
locata is a Latin form of loco, meaning “place, put; contract for, let out”. It is the perfect passive participle nominative plural neuter or perfect passive participle vocative plural neuter or perfect passive participle accusative plural neuter or perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 52 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.78: … futurum putas? tibi illa Diana in pace atque in otio religionem nullam attulit? quae cum duas urbis in quibus locata fuerat captas incensasque vidisset, bis ex duorum bellorum flamma ferroque servata est; quae Carthaginiensium …
Cicero, De Officiis 2.62: … do debemus, sed in deligendis idoneis iudicium et diligentiam adhibere. Nam praeclare Ennius: Bene fácta male locáta male facta árbitror.
All forms of loco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.