licuisset
licuisset is a Latin form of licet, meaning “it is allowed; (conj.) although”. It is the 3rd person singular pluperfect active subjunctive.
It can also be a form of liqueo, “be liquid; (impers. liquet) it is clear, evident”.
Found 42 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.19: … et, liceretne civibus ad cives de pace legatos mittere, quod etiam fugitivis ab saltu Pyrenaeo praedonibusque licuisset, praesertim cum id agerent, ne cives cum civibus armis decertarent? Multa suppliciter locutus est, ut de sua …
Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 3.4: Seruatus contra seruatorem ne quam habeat actionem. Seruatus a filio abdicat. ille praescribit. Licuisset perire, si loqui non licet. Seruatum me putatis? captus sum. Redde me hosti; captiuis loqui licet. Quoniam ta …
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.