licebit
licebit is a Latin form of licet, meaning “it is allowed; (conj.) although”. It is the 3rd person singular future active indicative.
Found 209 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 49: … oniam ita Chrysogono videtur qui huic nullum praedium reliquit, et artificium obliviscatur et studium deponat licebit. quod tametsi miserum et indignum est, feret tamen aequo animo, iudices, si per vos vitam et famam potest obt …
Pliny the Younger, Epistulae 7.9.3: … pensitare, quid tu quid ille commodius. Magna gratulatio si non nulla tu, magnus pudor si cuncta ille melius. Licebit interdum et notissima eligere et certare cum electis.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.