libentius

libentius is a Latin form of libet, meaning “it pleases”. It is the comparative adverb.

Found 128 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.48.2: Volusenus ad eam virtutem, quae singularis erat in eo, magnum odium Commi adiungebat, quo libentius id faceret quod imperabatur. Itaque dispositis insidiis saepius equites eius adgressus secunda proelia faciebat.

Seneca the Younger, De Beneficiis 1.12.2: Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.