laudem
laudem is a Latin form of laudo, meaning “praise”.
It can also be a form of laus, “praise; glory, fame; merit, worth”. It is the accusative singular feminine noun or 1st person singular present active subjunctive.
Found 327 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.40.5: Factum eius hostis periculum patrum nostrorum memoria Cimbris et Teutonis a C. Mario pulsis [cum non minorem laudem exercitus quam ipse imperator meritus videbatur]; factum etiam nuper in Italia servili tumultu, quos tamen al …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.35: … dem se texit, ne interiret.—At magnum periculum adiit.—In oculis quidem exercitus.—Quid ex eo est consecutus?—Laudem et caritatem, quae sunt vitae sine metu degendae praesidia firmissima.—Filium morte multavit.—Si sine causa, …
Plautus, Asinaria 3.3.718: Licet laúdem Fortunam, tamen ut ne Salutem culpem.
All forms of laudo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.