laudas
laudas is a Latin form of laudo, meaning “praise”. It is the 2nd person singular present active indicative or accusative plural feminine noun.
It can also be a form of laus, “praise; glory, fame; merit, worth”.
Found 48 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 10.5: … toni, ac permitto ut de tribus Antoniis eligas quem velis. di meliora! inquies. cur igitur non eis faves, eos laudas quorum similem tuum filium esse vis? simul enim et rei publicae consules et propones illi exempla ad imitandu …
Pliny the Younger, Epistulae 9.30.1: Laudas mihi et frequenter praesens et nunc per epistulas Nonium tuum, quod sit liberalis in quosdam: et ipse laudo, …
Plautus, Mostellaria 3.2.720: quóm me laudás.
All forms of laudo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.