laudari

laudari is a Latin form of laudo, meaning “praise”. It is the present passive infinitive.

Found 122 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.98: … res habendi sint, qui haec omnia fecerunt. ita est; sed ego defensorem in mea persona, non accusatorem maxime laudari volo. rationes ad aerarium, antequam Dolabella condemnatus est, non audet referre; impetrat a senatu ut dies …

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.67: … tionem animi recte fieri numquam posse, elationem posse. aliter enim Naevianus ille gaudet Hector: Laétus sum laudári me abs te, páter, a laudató viro, aliter ille apud Trabeam: Léna deleníta argento nútum observabít meum, Quíd …

Martial, Epigrammata 2.89.4: Laudari debes: hoc Ciceronis habes:

All forms of laudo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.