laudant
laudant is a Latin form of laudo, meaning “praise”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 53 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.114: … natus, intersit. hunc civitates ex Sicilia permultae testimonio suo legationibusque ad eam rem missis publice laudant: te, omnium Siculorum patronum, una Mamertina civitas, socia furtorum ac flagitiorum tuorum, publice laudat—i …
Plautus, Mostellaria 1.2.103: laudánt fabrum atque aedés probant, sibi quísque inde exemplum éxpetunt,
Jerome, Epistolae 60.14: … ro maeror, quod raptus sit, ne teneret. Platonis sententia est omnem sapienti vitam meditationem esse mortis. Laudant hoc philosophi et in caelum ferunt, sed multo fortius apostolus: Cotidie, inquit, morior per vestram gloriam. …
All forms of laudo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.