Socratos Sign in

laudabile

laudabile is a Latin form of laudabilis, meaning “praiseworthy”. It is the nominative singular neuter adjective.

Found 52 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.49: … i quando turpe non sit, tum esse non turpe, cum id a multitudine laudetur, quod sit ipsum per se rectum atque laudabile, non ob eam causam tamen illud dici esse honestum, quia laudetur a multis, sed quia tale sit, ut, vel si igno …

Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 1.1.3: Laudabile duodecim fascium religiosum obsequium, laudabilior quattuor et XX in consimili re oboedientia: a Tiberio enim …

All forms of laudabilis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.