latuit
latuit is a Latin form of lateo, meaning “lie hidden, escape notice”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 42 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 124: venio nunc ad illud nomen aureum Chrysogoni sub quo nomine tota societas latuit; de quo, iudices, neque quo modo dicam neque quo modo taceam reperire possum. si enim taceo, vel maximam part …
Cicero, De Divinatione 1.67: … pressum est, ut vaticinari furor vera soleat. ádest, adest fax óbvoluta sánguine atque íncendio! múltos annos látuit; cives, férte opem et restínguite. deus inclusus corpore humano iam, non Cassandra, loquitur: iámque mari mag …
All forms of lateo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.