latronem

latronem is a Latin form of latro, meaning “robber, bandit; (verb latrare) bark”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 41 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro M. Caelio 78: … atia, M.Marcum Caelium libidini muliebri condonatum, ne eadem mulier cum suo coniuge et fratre et turpissimum latronem eripuisse et honestissimum adulescentem oppressisse videatur.

Seneca the Elder, Controversiae 1.pr.24: … diutius uos morari: scio quam odiosa res mihi sit Circensibus pompa. Ab ea controuersia incipiam quam primam Latronem meum declamasse memini admodum iuuenem in Marulli scola, cum iam coepisset diem ducere.

All forms of latro (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.