laetius
laetius is a Latin form of laetus, meaning “happy, joyful”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.
Found 26 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 1.8: … raeterea—fit enim plerumque ut ei qui boni quid volunt adferre adfingant aliquid quo faciant id quod nuntiant laetius—rem conventuram: Kalendis senatum frequentem fore; Antonium, repudiatis malis suasoribus, remissis provinciis …
Lucan, Civil War 9.404: Laetius est, quoties magno sibi constat, honestum.
All forms of laetus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.