iuvaret
iuvaret is a Latin form of iuvo, meaning “help, please”. It is the 3rd person singular imperfect active subjunctive.
Found 28 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.71: … parum videtur eruditus, ea causa est, quod nullam eruditionem esse duxit, nisi quae beatae vitae disciplinam iuvaret.
Suetonius, Tiberius 34.1: … eo inhibendi, ut ne opera quidem pistoria proponi uenalia sinerent. et ut parsimoniam publicam exemplo quoque iuuaret, sollemnibus ipse cenis pridiana saepe ac semesa obsonia apposuit dimidiatumque aprum, affirmans omnia eadem …
All forms of iuvo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.