iustitiae

iustitiae is a Latin form of iustitia, meaning “justice, fairness”. It is the genitive singular feminine noun.

Found 122 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.24.3: quae gens ad hoc tempus his sedibus sese continet summamque habet iustitiae et bellicae laudis opinionem.

Cicero, De Officiis 1.99: … d etiam omnino dissoluti. Est autem, quod differat in hominum ratione habenda inter iustitiam et verecundiam. Iustitiae partes sunt non violare homines, verecundiae non offendere; in quo maxime vis perspicitur decori. His igitur …

All forms of iustitia (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.