Socratos Sign in

iussit

iussit is a Latin form of iubeo, meaning “order, command”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 1,087 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.24.3: ita ut supra se totum montem hominibus compleret; impedimenta sarcinasque in unum locum conferri et eum ab iis qui in superiore acie constiterant muniri iussit.

Ovid, Amores 1.9.44: Iussit et in castris aera merere suis.

Plautus, Truculentus 1.2.129: sine me íre, era quo iussít.

All forms of iubeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.