iudicio

iudicio is a Latin form of iudicium, meaning “trial, judgment”. It is the ablative singular neuter noun.

Found 928 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.27.3: neque id, quod fecerit de oppugnatione castrorum, aut iudicio aut voluntate sua fecisse, sed coactu civitatis, suaque esse eiusmodi imperia, ut non minus haberet iuris in se multitudo quam ipse in multitudinem.

Cicero, In C. Verrem 2.1.84: videamus quid idem iste iuratus dixerit. recita. ab accvsatore rogatvs respondit in hoc ivdicio non perseqvi: sibi in animo esse alio tempore perseqvi. quid igitur te iuvat Neronis iudicium, quid Philodami …

All forms of iudicium (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.