iudicem
iudicem is a Latin form of iudico, meaning “judge, decide”. It is the 1st person singular present active subjunctive.
It can also be a form of iudex, “judge”.
Found 304 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 84: … bus me ne audisse quidem suspicatur. L. Lucius Cassius ille quem populus Romanus verissimum et sapientissimum iudicem putabat identidem in causis quaerere solebat cui bono fuisset. sic vita hominum est ut ad maleficium nemo con …
Plautus, Mostellaria 5.1.1099: tanto apud iúdicem hunc argenti condemnabo facilius.
All forms of iudico (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.