iudicavit
iudicavit is a Latin form of iudico, meaning “judge, decide”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 74 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.42.1: Reversus ille eventus belli non ignorans unum, quod cohortes ex statione et praesidio essent emissae, questus ne minimo quidem casu locum relinqui debuisse, multum fortunam in repentino hostium adventu potuisse iudicavit,
Suetonius, Caligula 7.1: … iennio natae; totidem mares, Nero et Drusus et C. Caesar. Neronem et Drusum senatus Tiberio criminante hostes iudicauit.
All forms of iudico (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.