Socratos Sign in

iubes

iubes is a Latin form of iubeo, meaning “order, command”. It is the 2nd person singular present active indicative.

Found 155 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.66: … steaquam satis calere res Rubrio visa est, quaeso, inquit, Philodame, cur ad nos filiam tuam non intro vocari iubes? homo, qui et summa gravitate et iam id aetatis et parens esset, obstipuit hominis improbi dicto. instare Rub …

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.35: … s inveterati doloris? est enim tarda illa quidem medicina, sed tamen magna, quam adfert longinquitas et dies. Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea bona esse sent …

Plautus, Amphitruo 5.2.1144: Fáciam ita ut iubés et te oro, prómissa ut servés tua.

All forms of iubeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.