Socratos Sign in

istunc

istunc is a Latin form of iste, meaning “that (of yours), that; such”. It is the accusative singular masculine pronoun.

Found 46 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Seneca the Younger, Epistulae 1.12.3: … versus ad ianuam Quis est iste? inquam, iste decrepitus et merito ad ostium admotus? Foras enim spectat. Unde istunc nactus es? Quid te delectavit alienum mortuum tollere? At ille Non cognoscis me? inquit. Ego sum Felicio, cui …

Terence, Heautontimorumenos 3.2.530c: Istunc servulum

Plautus, Captivi 2.2.301: non ego istúnc me potius quam te metuere aequom censeo.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.