istuc

istuc is a Latin form of iste, meaning “that (of yours), that; such”. It is the nominative singular neuter pronoun or accusative singular neuter pronoun.

Found 633 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.156: … Verre, quod multa eius ludorum genera noratis. incvlcatvm est Metello et Volteio te aratores evertisse. quis istuc Apronio attribuebat, cum aratorem aliquem everterat, aut Timarchidi, cum ob iudicandum aut decernendum aut im …

Cicero, De Amicitia 16: Istuc quidem, Laeli, ita necesse est. sed quoniam amicitiae mentionem fecisti et sumus otiosi, pergratum mihi fecer …

Plautus, Amphitruo 2.2.763: itaque nunc sum, ut ea te patera donem. sed quis istúc tibi

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.