isto

isto is a Latin form of iste, meaning “that (of yours), that; such”. It is the ablative singular masculine adjective or ablative singular masculine pronoun.

Found 550 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 49: … ua intellegentia esse in rusticis rebus? Vt ex his propinquis eius, hominibus honestissimis, audio, non tu in isto artificio accusatorio callidior es quam hic in suo. verum, ut opinor, quoniam ita Chrysogono videtur qui huic …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.103: … e potius, quo natus, an eum, quo sapiens factus est? Non potuit, inquies, fieri sapiens, nisi natus esset. et Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset. res tota, Torquate, non doctorum hominum, velle post mortem epul …

Plautus, Curculio 5.2.639: Et istó me heredem fecit.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.