Socratos Sign in

istius

istius is a Latin form of iste, meaning “that (of yours), that; such”. It is the genitive singular masculine pronoun or genitive singular feminine pronoun.

Found 498 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 2: quid ergo? audacissimus ego ex omnibus? minime. an tanto officiosior quam ceteri? ne istius quidem laudis ita sum cupidus ut aliis eam praereptam velim. quae me igitur res praeter ceteros impulit ut ca …

Cicero, De Officiis 3.98: … nes scitis, sólus neglexít fidem; Furere ássimulare, né coiret, ínstitit. Quodní Palamedi pérspicax prudéntia Istíus percepset málitiosam audáciam, Fidé sacratae iús perpetuo fálleret.

Martial, Epigrammata 14.171.2: Istius pueri Brutus amator erat.

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.