Socratos Sign in

ista

ista is a Latin form of iste, meaning “that (of yours), that; such”. It is the nominative singular feminine pronoun or nominative plural neuter pronoun or accusative plural neuter pronoun or ablative singular feminine pronoun.

Found 2,304 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.77.4: Cum his mihi res sit, qui eruptionem probant; quorum in consilio omnium vestrum consensu pristinae residere virtutis memoria videtur. Animi est ista mollitia,

Cicero, De Republica 1.58: … bus sit? Vero minus. Quid ergo? haec quadringentorum annorum aetas ut urbis et civitatis num valde longa est? Ista vero, inquit, adulta vix. Ergo his annis quadringentis Romae rex erat? Et superbus quidem. Quid supra? Iustis …

Propertius, Elegiae 2.30b.1: ISTA senes licet accusent convivia duri:

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.