iratum
iratum is a Latin form of irascor, meaning “be angry (+dat.)”. It is the perfect passive participle accusative singular masculine.
Found 96 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Flacco 87: sed tamen Lurconem, quamquam pro sua dignitate moderatus est in testimonio dicendo orationi suae, tamen iratum Flacco esse vidistis. neque enim occultavit causam iracundiae suae neque reticendam putavit; questus est libe …
Martial, Epigrammata 4.43.6: Iratum calicem mihi Metili:
Plautus, Bacchides 5.2.1165: neque té tuost aequom esse íratum: si amánt, sapienter fáciunt.
All forms of irascor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.