invitat
invitat is a Latin form of invito, meaning “invite; entice; (invitus) unwilling”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 43 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.66: Rubrius istius comites invitat; eos omnis Verres certiores facit quid opus esset. mature veniunt, discumbitur. fit sermo inter eos, et invit …
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 1.52: Invitat igitur vera ratio bene sanos ad iustitiam, aequitatem, fidem, neque homini infanti aut inpotenti iniuste fact …
Livy, Ab urbe condita 1.57.10: muliebris certaminis laus penes Lucretiam fuit. adueniens uir Tarquiniique excepti benigne; uictor maritus comiter inuitat regios iuuenes. ibi Sex. Tarquinium mala libido Lucretiae per uim stuprandae capit; cum forma tum spectata castitas incitat.
All forms of invito (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.