invidiam
invidiam is a Latin form of invidia, meaning “envy, ill will”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 344 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.1: quod erat optandum maxime, iudices, et quod unum ad invidiam vestri ordinis infamiamque iudiciorum sedandam maxime pertinebat, id non humano consilio sed prope divinitus …
Ovid, Heroides 7.106: Invidiam noxae detrahit ille meae.
Suetonius, Divus Julius 4.1: … lam consularem et triumphalem repetundarum postulauit; absolutoque Rhodum secedere statuit, et ad declinandam inuidiam et ut per otium ac requiem Apollonio Moloni clarissimo tunc dicendi magistro operam daret. huc dum hibernis i …
All forms of invidia (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.