invicti
invicti is a Latin form of invictus, meaning “unconquered; invincible”. It is the genitive singular masculine adjective.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.36.7: Cum vellet, congrederetur: intellecturum quid invicti Germani, exercitatissimi in armis, qui inter annos XIIII tectum non subissent, virtute possent.
Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 2.59.3: Inuicti esse possumus, inconcussi non possumus. Quamquam interim spes subit, inconcussos quoque esse nos posse. Quema …
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 4.3e.4: Alexander uero cognomen inuicti adsecutus continentiam Diogenis cynici uincere non potuit. ad quem cum in sole sedentem accessisset hortaretu …
All forms of invictus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.