invento
invento is a Latin form of invenio, meaning “find, discover”. It is the perfect passive participle dative singular neuter or perfect passive participle dative singular masculine or perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine.
Found 27 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.56.4: vadoque per equites invento pro rei necessitate opportuno, ut brachia modo atque humeri ad sustinenda arma liberi ab aqua esse possent, disposito equitatu qui vim fluminis refringeret, atque hostibus primo aspectu perturbatis,
Livy, Ab urbe condita 6.35.6: … blicis priuatisque consiliis, nullo remedio alio praeter expertam multis iam ante certaminibus intercessionem inuento collegas aduersus tribunicias rogationes comparauerunt.
All forms of invenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.